Mən kiməm? Buna
neçə cəhətdən baxmaq olar? Hansı baxışlar düzdür? Baxmaq olarmı, ya yox? Burada
baxiş görə bilir ya yox? <<Mənkiməm>> -i görmək olar ya yox? Bəlkə duyulası bir zaddır? <<Mən>> mücərrəddir ya mürəkkəb? Hər ikisidirsə
hansına baxaq? Hansı daha üstündür? Üstünlüyünü kim təyin etsin? O <<Kim>> ki,
təyin edəcək, nə üçün o, təyin etməlidir? Onu bu vəzifəyə kim təyin edib? Onda o
<<Kim>> kimdir? Belə getsə kimliklər sonluğu yaranacaq. Bəlkə kimlərdən soruşaq?
Kimsən? Kim olmaq istəyirsən? Soruşduq,
kimlər belə dedi:
- Z:
- Allah bəndəsiyəm.
- Z:
- Hz.Əli!
- T:
- Nə bilim.
- T:
- Nə bilim.
- A:
- Mütləq fəqir.
- A:
- Mütləq ehtiyacsız.
- O:
- Tələbə.
- O:
- Təbliğatçı.
- R:
- Susdu. (danışmadı)
- R:
- Susdu. (danışmadı)
- R:
- Nə bilim.
- R:
- Nə bilim.
- Q:
- Polad Ələmdar.
- Q:
- Onun kinoda etdiklərini həyatda etmək üçün.
- K.E:
- Xudayaram, subayam.
- K.E: - Tanrıqulular kəndində hələ dünyaya gəlməmiş uşaqlarımın
adına Şənimə layiq yüksək faizlə dünya banklarından kredit alıb keflə
yaşayıram. Kreditini aldığım övladlarımı elə ana bətnindəikən "Yevro-vizyon"
mahnıları ilə böyüdəcəm ki, zakazım yaxşı olsun.
- N:- Mən aləmi bizaridə özünə sərmayə qoymuş bir
tacirəm ki, hədəfim qazanmaqdır.
- N:
- .........
- M.E:
- İnsan dəryadan qopmuş damladır, Suyun dəyəri damla yox dərya halında ikən
ölçüldüyü kimi insan da qopub ayrıldıgı dəryaya qovuşanda dəyər tapar. Hədəf
insan üçün biçilməmiş dəyəri əldə etməkdir. İnşaəllah.
- H.B:
- Hacıyam
- H.B:
- Fortopianoçu olmaq istərdim.
- X.N: - Mən insanam.
- X.N: - Həyatda hər bir insan
müəyyən bir amala xidmət edir. Məqsədsiz yaşamaq olmaz və bu hal ali insani
dəyərlərə ziddiyət təşkil edir. Mənim fikrimcə insanın yer üzündəki bütün istək
və arzuları, məqsəd və amalları ilahi göstərişlərə əsaslanmalıdır. Allaha həsr
edilməyən bütün ömürləri puç və mənasız hesab edirəm. İnsan həyatını ilahi
göstərişlərə əsasən qurmalı və ali insani məqsədlərə nail olmağa çalışmalıdır.
İlahidən olduğu üçün vətənini, qohum əqrabasını, yaxınlarını bir sözlə seviləsi
bütün dəyərləri sevməli və keşiyində durmalıdır. Allaha yaxınlaşmaq məqsədilə
bəşəriyyətə xidmət göstərərkən ən ali məqsədi olmalıdır. Yoxsa, maddi nemətlərlə
kifayətlənmək uca insanlıq rütbəsindən heyvaniliyə yuvarlanmaqdır. Hər insan
Allahın razılığına xatir sevsə və bu sevgi uğrunda çalışsa, bəşər övladının
tarixində layiqli yerini tutacaq. İnşaəllah.
Bu
və bunun kimi fikirlər dolanır <<Kim>>lərin xəyalında. Mən də <<Mən>>-dən soruşdum. Sən kimsən? O, dedi:
- Ətəm,
sümüyəm, qanam.
- Bir şəkiləm, canlı nəqqaşımın haqqını verməmişəm.
- Yaxşılıqlarım
özümə qarşı pisliklərimdən azdır.
- Dostumdan çox düşmənimə bağlıyam.
- Babam
buğdanın bəlasına düşdü, hər şeydən çox buğda yeyirəm mənə nəfsim xəyanət etdi.
Hər zaman ona etimad edirəm.
- Həmişə pisliyi pisləyirəm amma, onu əmələ
gətirirəm.
- Varlığımın qiyməti təvazökarlıqdadır, təkəbbürlük edirəm.
- Özümü
pakizə bilirəm amma əvvəlim murdar su, axırım ölü bir leş, indi də daxilim
nəcislə doludur, səhfimin səbəbini uzaqda axtarıram.
- Nicatım düzlükdədir. Ondan
uzağam, yenə də uzaqlaşıram.
- Bərəkətim halaldadır onu fikiləşmirəm.
- Sağlamlığım
məhəbbətdir, ədavət toplayıram.
- Hörmətim başqalarına hörmət etməkdir, zülm
edirəm.
- Hüququmu özüm bərpa etməliyəm, o başqalarının ayaqları altındadır.
- Öz
eyiblərimi islah etməliyəm, başqasının eyiblərini axtarıram.
- Dünya əkin
yerimdir, onu düşmənlərimə kirayə vermişəm.
- Üstünlüyüm şüurumdur, onu
tapdayıram.
- Elm nurumdur, onu söndürmüşəm.
- Cəhalətim
məni qaraldır, mən də ondan möhkəm tutmuşam.
- Əzəmətim
yüksəklikdə, mən onu dərələrdə gəzirəm.
- Qonşum
gözümdür, bağlamışam.
- Övladım
izimdir, itirmişəm.
- Mahir
bir rəssamam, eybəcər şəkillər çəkirəm.
- Böyük
bir obraza malikəm, artistlik edirəm.
- Dövlətim
qənaətdir, israfçıyam.
- Hikmətim
susmaqdır, danışıram.
- Danışığım
nəsihətdir, fikirləşirəm.
- Düşüncəm
ibadətdir, abid deyiləm.
- Zahidəm,
aşiqliyim yox.
- Aşiqəm,
zahidliyim hanı?
- Bəndəyəm,
qulluğum yoxdur.
- Qadirəmsə, sultanlığım nədədir?
- Ucayam dağ başında, görən bu
ucalıq mənimdir ya dağınkı?
- Xitabələrim kağız üstündədir, mən danışıram yoxsa
kağız?
- Gözəl görünürəm. Özümdəndirmi, libasdan?
- Hörmətim şəxsiyyətədir ya
vəzifəyə?
- Ruzim kimlikdir görəsən? Mən onu axtarmalıyam o məni?
- Məni mən<<Mən>> etmişəm, yoxsa ediblər?
- Bura təhkim
olunmuşam ya könüllüyəm?
- Etdiyim cinayətlərə kifayətlənmişəm, ya cinayət
tapılmır?
- Olsaydı yenə edərdim? Yoxsa cinayətlər qurtarıb?
- Ruhum doyub ya
cismim yorulub?
- Etdim, edirəm, edəcəm, qazandım, qazanıram, qazanacam. Yoxsa
uduzdum, uduzuram, uduzacağam? Yoxsa ey kaş belə olaydı? Hansı olaydı? Birnci,
ikinci yoxsa sonuncular?
- Dediklərim mənim mücərrəd varlığım
idi yoxsa mürəkkəb? Axı mücərrədin üzvü olmaz, bunun isə üzvü var idi.
Təkəbbürlü idi, paxıl idi. İndi nankordur, yalançıdır. Əgər istəsək bunun
üzvlərinin hamısını sayaq, mümkündürmü? Utandırıcı deyilmi? Necə ola bilər ki,
bu <<Mən>>-in bütün eyiblərini açaq tökəkmi? Əcəba bu <<Mən>>-lərin hamısı bu
gündədir yoxsa yaxşıları da vardır? Mümkündürmü <<Mən>>-lərin hamısı belə olsun.
Belə olan halda niyə dünya yaşayır? Kimin üzünə dayanıb? Tezmi dağılacaq bu
aləm yoxsa bu aləmin düzəlməyinə ümid vardır? Düzələsi olsa onu düzəldən <<Mən>>
kimdir? Əgər bunların yaxşısı vardırsa onda cəmiyyətimizin çiçəyi hesab olunan
cavanlar, gülü sayılan xanımlar, ümumiyyətlə cəmiyyətimiz yaxşı <<Mən>>olmaq
istəmədi? Nə üçün özlərini qəhrəmanlara oxşatmadılar? Niyə yaxşılardan
danışmadılar? Polada oxşamaq istəyən əcəba Cavadxana niyə oxşamaq istəmədi?
Bəlkə aşiqliyin göstərib Məcnuna oxşasaydı? Amma dahi <<Nizami>> -lər,
<<Fizuli>> -lər, <<Natavan>> -lar da var idilər oxşamağa... əfsuslar. Bu kiçik bir
sorğu idi. İndi sizdən soruşuram. Ay millət, nə olmaq istəyirsiz? Ya həqq.
1. Mən <<Allah
istəyən>>- kimi olmaq istəyirəm.
Hacı Əhliman Rüstəmov 2010
www.ahliman.com: - Məqalədən istifadə etdikdə www.ahliman.com -a istinad etmək zəruridir.